tekst

Citaat uit toespraak Cees de Boer, bij de opening van de tentoonstelling Botanica, Drawing Centre Diepenheim, 18 maart 2017

…Iets vergelijkbaars: bijdragen aan onze kennis van de wereld, is ook aan de orde in het werk van Charlotte Schrameijer. Haar collageknipsels schuiven beelden van een verontrustende natuur en beelden van een poëtische natuur in elkaar tot een nieuw beeld waarin, wat mij betreft, chaos en informatie in gelijke hoeveelheden gemengd zijn. Naar mijn mening presenteren haar collages wat in de wetenschap heet entropie: entropie duidt de mate van chaos van een systeem aan, en daarmee de mate waarin de ontvanger van de boodschap is gemoeid in het ontcijferen van de boodschap die het systeem overdraagt. De uitdaging in deze collages met al hun verleidelijke kwetsbaarheid en discontinue beeldvorming, is de uitdaging van de gelijktijdige ontcijfering en reconstructie van poëzie en paniek. Zoals het water van de zee helder kan zijn en tegelijkertijd extreem vervuild, worden Schrameijers werken welhaast tot zinnebeelden van onze actuele verwarring ten opzichte van ‘de’ natuur…

 

ARTIST TALK HAUS 34A 2016

Samenvatting in het Nederlands

‘In mijn collage-knipsels combineer ik de onrust die ik voel over alles wat gaande is in de wereld met mijn behoefte aan schoonheid en harmonie. Onze wereld raakt steed meer ontwricht door ongelijke verdeling van rijkdom en polarisatie tussen landen en bevolkingsgroepen, oorlogen, terreurbewegingen, een steeds verdere verstoring van het milieu, en natuur- en milieurampen. Maar nog steeds blijven we op de rand van de vulkaan dansen. Foto’s van gebieden waar deze onrust speelt, waar landschappen getuigen van de ontwrichting gebruik ik in mijn collages. Ik snijd ze uit en combineer ze met poëtische natuurbeelden. Ik laat de fragmenten ogenschijnlijk spiegelen zodat een nieuw landschap ontstaat met een nieuwe samenhang, die harmonieus lijkt maar het niet is. Door het snijwerk ontstaat een grillig en kwetsbaar kantwerk en die kwetsbaarheid is een wezenlijk onderdeel van het werk.

Ook de titels zijn wezenlijk. Ik houd van taal en gebruik graag uitdrukkingen en gezegden als titel omdat ze vaak heel beeldend zijn en meerdere betekenissen bevatten.
Zo is er een serie collageknipsels Après nous le déluge. Dit betekent: ‘na ons de zondvloed’ en is een uitspraak die Madame de Pompadour deed toen Lodewijk XV zich grote zorgen maakte na een nederlaag tegen Frederik de Grote van Pruisen (1757). Het drukt een hedonistische levenswijze uit. Waarom zouden wij ons drukmaken over de puinhopen die wij achterlaten voor wie na ons komt? Deze collages bevatten ook letterlijk fragmenten van overstromingen, tsunami, vervuilde wateren etc.
De titel Entre chien et loup betekent letterlijk: ‘tussen hond en wolf’. Ofwel ‘tussen licht en donker’; het uur van schemering waarin je een hond niet van een wolf kunt onderscheiden. En waarin je dus niet weet of je veilig bent of niet. In dit werk heb ik oa fragmenten van een hond en van een wolf verwerkt, met hun reflecties.
Een de titel The age of miracles komt van de Engelse uitdrukking ‘The age of miracles is past’. Shakespeare schreef  in All’s well that ends well: “They say miracles are past; and we have our philosophical persons to make modern and familiar things supernatural and causeless.”. Wonderen gebeuren niet meer, en bomen groeien niet tot in de hemel. In deze werken zie je nog resten van de wonderen, en van bomen die tot in de hemel groeien, maar nu als losse eindjes met elkaar verbonden, kwetsbaar, maar samengebracht in een nieuw geheel.’